ARTIKUJ

Kur para tre vjetesh, dil­nin nga shtepite per te marre pjese ne ndonje shfaqje te Pallati i Kultures "Aleksander Moisiu", ne Dur­res, endrra e tyre ishte te mos i zhgenjenin bashkemoshataret dhe te afermit, miqte, mesuesit dhe te gjithe bashkeqytetaret e tyre. Tani kane endrra te tjera. Zhgenjimet ia kane lene te kaluares. "Nuk shkon shume larg, po e ktheve koken mbra­pa", - mendojne ata. Nuk jane zhgenjyer nga vetja, por kane mesuar nga te papriturat e jetes. Amatoret -artiste durrsake, disa maturante, te tjere pak me te rri­tur, me pasione e me ide te reja, si pa e kuptuar, hap pas hapi filluan te ecin perpara, nga nje shfaqje ne tjetren. Dhe jo vetem brenda Durresit. Po me larg, ne Tirane... edhe me turne ne Kosove. Prej qytetit te tyre te lindjes, detit dhe lashtesise se tij, ka marre emrin edhe trupa artistike, "Bluepidamnus" .

Si nisi historia...

Ata linden ne vitin 2000.Nga "kokeshkrepja" e me te guximshmeve, nga nje shkendije paksa e rrezik­shme, qe kurre nuk do ta kishin menduar se do te merrte permasat e nje trupe artistike. Por, nga dita ne dite kane percaktuar rrugen se ku deshirojne te lene gjurme. Po ate vit dhane premieren e pare "Epidamnus Folk", ne prag te festave te nentorit. Mblodhen ne nje buqete, talentet e tyre te fshehura, per t'ua treguar ato bashkemoshatareve, per t'u thene se dinin te benin dicka ndryshe. Ne fillim ishte kercimi, dy-tre levizje dhe nje muzike ne sfond. E vazhduan me koreografi dhe kenge. Ne sallat e Pallatit te Kultures kalonin oret e tyre te lira. Ashtu si edhe sot, vecse me nje ndryshim: tani e dine se cfare bejne. Viti 2002 e gjeti trupen jashte vendit. Krahas koncerteve ne Durres, Tirane, Elbasan, Fier, nje pjese e tyre preken qytetet kryesore te Kosoves, si Prizrenin, Gjilanin, Gjakoven, Prishtinen, te cilat u pasuan edhe nga dy turne te tjera, ne maj dhe ne qer­shor. "Bluepidamnus gjate atyre diteve u prezantua ne Royal Bingo dhe Telebingo Kosovare dhe kjo per ne ishte me te vertete nje kenaqesi e madhe, qe u tregonim edhe bashkeqytetarevetanesekush ishim ne, kush ishin vlerat e kombit tone dhe t'u ngjallnim emocionet e bukura te te qenit shqiptar. Ne spektakle u in­terpretuan numra te zgjedhur folklorike dhe moderne, vallet kosovare dhe kercimi me mo­tive arbereshe lane mbresa te vecanta te shikuesit. Natyrisht ky eshte fillimi", - thote Dritan Baci, menaxher i trupes dhe organizator i spektakleve.

Nji eksperiment tjeter?

Nje drame. "Na lini edhe ne te dashurojme..." Keshtu quhet lutja e tyre, qe kerkon te preke shpirtrat mohues, per te bashkuar zerin e tyre kunder shqetesimeve te dekades se fundit te shoqerise shqiptare. Nje perpjekje, per te prekur ate pjese te erret te jetes se nje prostitute. "Te dua...", ishin fjalet e saj te fundit, fjalet magjike qe i ndryshuan jeten. Vuajtjet, lotet, dashurine e humbur dhe shkendijat e nje dashurie te re, e eila mbetet e paperfunduar. Sonja, nje vajze e mashtruar nga njeriu me i dashur, ashtu si qindra e mijera vajza shqiptare sot ne vendet fqinje dhe ne bote, u detyrua te dale ne rrugen e pa­fund te dhimbjes. Ajo dashu­rohet me Endrin, por vdekja e shoqes i detyron, bashke me Bjanken, te denoncojne ne polici. Tutoret, e marrin vesh dhe e vrasin. Ajo vdes ne duart e Endrit, dashurise se saj te reo Sonja e kaloi jeten ne trotuaret e ftohte dhe te eger dhe atje i dha fund asaj. E ndersa shume mendojne se produkti eshte vetem ai qe shihet ne salle, ne fakt prapaskena permban edhe te papriturat me te vecanta. "Historite e mia nuk mbarojne. Ne jemi shume te kushtezuar ne kohe, brenda nje kereimi mund te na duhet te nderrohemi disa here dhe nuk kane qene te pakta rastet, kur nuk kemi pasur kohe, psh te veshim kepucet. Por ia kemi dale mbane, pavaresisht se kolegeve iu pelqen te zbaviten me keto lloj incidentesh. Megjithate, jane te papritura te kendshme", - shton Arian Plaku, udheheqesi artistik dhe koreografi i trupes "Bluepi­damnus", i cili ka luajtur edhe rolin e Endrit ne dramen e fundit.

Fondet, ne ndihme te jetimeve

Veshjet, te ardhurat, shpenzimet, posterat, foto­grafite, mundesohen me anen e sponsorizimeve. "Gjithcka e mundesojme me anen e ndih­mes finaneiare te njerit apo te tjetrit. Ne fund te fundit kjo eshte puna jone. Por, jemi te kenaqur nga bashkepunimi dhe puna ne grup. Jemi bere si nje familje e madhe, ku ndajme shume caste te bu­kura, lot gezimi dhe merzitjeje bashke, sepse dikush mbetet i kenaqur, dikush me pak apo me shume, por e rendesishme eshte qe te gjithe kemi nje qellim, prezantimi dinjitoz perballe njerezve qe besojne tek ne dhe na ndjekin", - thote Dritan Baci, menaxher i trupes dhe organizator i spektakleve. E megjithese nukjane te pasur, ne bashkepunim me Kryqin e Kuq Shqiptar, fondet e mbled­hura nga shfaqja e fundit e drames, ua dhuruan femijeve jetime te qytetit. "Kemi pasur nje mbeshtetje te mire nga Bashkia e Durresit dhe nga Pallati i Kultures, prandaj edhe nje pjese nga te ardhurat jane destinuar per kete pjese te varfer te qytetit tone. Nuk eshte e thjeshte te marresh persiper organizim koneertesh, sepse eshte e veshtire te gjesh mbeshtetje. Megjithate them se ato qe kemi marre persiper, i kemi realizuar. Perfundimi i nje spektakli, qe ka rezultuar i suksesshem, per ne eshte shperblimi me i mire", - thote Gjergji Kota, administrator dhe oraganizator i trupes neper spektakle. Dhe per ta spektaklet nuk do te perfun­dojne. Premtojne se shume shpejt do te udhetojne, serisht ne Kosove dhe ne Maqedoni, ku do te paraqesin edhe njehere vlerat e tyre dhe ato te nje populli dhe te nje rinie me deshira dhe talente si kjo e sotmja.

Revista Speker 13 Dhjetor 2003